Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμου Μονεμβασίας 2026

από τη Χορωδία «Filii Notas»

Η χορωδία «Filii Notas» αποτελείται από νέους ερασιτέχνες και σπουδαστές μουσικής. Το ρεπερτόριό της περιλαμβάνει έργα κλασικής μουσικής, Ελλήνων συνθετών καθώς και μουσικής σύγχρονης. Ιδρύθηκε το 2018 από τη Μαρία Μπαζού, που παραμένει μέχρι σήμερα η καλλιτεχνική της διευθύντρια και μαέστρος. Τη συνέχιση του έργου έχει αναλάβει από το 2024 η μαέστρος Ελίνα Μακρυγιωργάκη.

Οι «Filii Notas» συμμετέχουν σε πολλά χορωδιακά φεστιβάλ και δίνουν κάθε χρόνο μια σειρά από παραστάσεις και συναυλίες, ενώ έχουν ερμηνεύσει έργα σε σκηνές όπως του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Θεατρική Ομάδα «Λιμπρέτο» (Θεσσαλονίκη)

Στη Βενετία του 18ου αιώνα, τέσσερις αυταρχικοί και οπισθοδρομικοί άνδρες επιχειρούν να διατηρήσουν πάνω στις οικογένειές τους τον απόλυτο έλεγχο. Αστοί προσκολλημένοι στις συνήθειες του παλιού καιρού, απορρίπτουν κάθε κοινωνική συναναστροφή, αποστρέφονται τις μόδες και τις απολαύσεις και απαγορεύουν στις γυναίκες τους ακόμα και τη συμμετοχή στο καρναβάλι. Όταν όμως εκείνες αποφασίσουν να οργανώσουν αντίσταση, οι αγριοφωνάρες των «αγροίκων» θα καταφέρουν να τους επιβληθούν;

Μια κωμωδία ηθών από έναν μάστορα του είδους, τον «Βενετό Μολιέρο», όπως αποκαλείται ο κολντόνι, και ταυτόχρονα μια εύθυμη σπουδή πάνω στην αναμέτρηση του αρσενικού με το θηλυκό και του παλιού με το νέο.

Θεατρική Ομάδα Βόλου «Θρυαλλίδα» (Μαγνησία)

Η Φλορίντα, που παλιότερα την έλεγαν Θανάση, έχει κάνει αλλαγή φύλου και είναι ο φυσικός πατέρας του γιου της Μαίρης με την οποία έχει χωρίσει εδώ και χρόνια. Επιστρέφοντας εξ Αμερικής βρίσκει τη Μαίρη παντρεμένη με τον Κώστα, ο οποίος όμως τυγχάνει εραστής της Φλορίντας από τότε που τον συνάντησε σε επαγγελματικό του ταξίδι στο Λας Βέγκας, όπου αυτή διατελούσε χορεύτρια.

Μια κωμωδία καταστάσεων από το δημοφιλές δίδυμο Ρέππα-Παπαθανασίου, που βασίζεται στην ανατροπή των δεδομένων και τις απρόσμενες εξελίξεις και επιχειρεί την κατάρριψη των στερεοτύπων και τη διερεύνηση των περίπλοκων σχέσεων και των όντως δεσμών.

Θεατρικό Εργαστήρι Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου (Αττική)

Σε ένα αγροτικό χωριό της Σικελίας απολαμβάνει τη χαρά της ζωής ο ανέμελος και γοητευτικά ονειροπόλος Λιολά. Αντισυμβατικός, πληθωρικός και πλάνος, μαγεύει τις γυναίκες γύρω του, οι οποίες ποθούν την ελευθερία που εκφράζει ο ακούραστος αυτός θεράπων του έρωτα, αλλά παλεύουν ταυτόχρονα και με τα γνωστά πρέπει.

Μια φιλοσοφική ηθογραφία για τον άνθρωπο που αέναα παγιδεύεται ανάμεσα στην επιθυμία και την απαγόρευση, και μαζί μια ωδή στην ηλιόλουστη μελαγχολία της μεσογειακής υπαίθρου.

Θεατρική Ομάδα Ενηλίκων Δήμου Καρύστου (Εύβοια)

Λίγες μέρες πριν τη σοβαρή εγχείρηση που είχε ως αποτέλεσμα να χαθεί η φωνή-σύμβολο του λαϊκού μας τραγουδιού, η Σωτηρία Μπέλλου θυμάται όσα έζησε κι όσα αισθάνθηκε στην (πέρα για πέρα μυθιστορηματική) ζωή της: τους ανθρώπους που αγάπησε και την αγάπησαν, τα δύσκολα χρόνια στην επαρχία, τη φυλακή, τη συνάντηση με τον Τσιτσάνη, την ασυμβίβαστη αγάπη της για το τραγούδι, τα λάθη και τα πάθη της…

Ένας φόρος τιμής στην αξεπέραστη κυρία της ελληνικής μουσικής που η φωνή της έβγαλε όλον τον νταλκά μας και τον έκανε να φαίνεται αλύγιστος.

Θεατρική Ομάδα Ανατολικής Μάνης (Λακωνία)

Μπρονξ ΝέαςΥόρκης, 1964. Η συντηρητική διευθύντρια ενός καθολικού σχολείου (ηγούμενη αδελφή Αλοΐσιους) υποψιάζεται τον πατέρα Φλιν, έναν προοδευτικό κληρικό, για παρενόχληση μαθητή. Όταν μια νεαρή μοναχή (αδελφή Τζέιμς) της αναφέρει την υποψία ότι το αγόρι κατανάλωσε αλκοόλ σε ιδιωτική συνάντηση με τον ιερέα, η Αλοίσιους ξεκινά μία επίμονη έρευνα εις βάρος του «νεωτεριστή» δασκάλου-κληρικού και η σύγκρουση μεταξύ τους κλιμακώνεται χωρίς, όμως, κάποια βεβαιότητα να βοηθά στην αποκάλυψη της αλήθειας.

Ένα έργο για τις αξίες, την πίστη και τους θεσμούς που κλονίζονται, για τα όρια της εξουσίας και τη φύση της ίδιας της ηθικής..

Δημοτική Θεατρική Ομάδα Λαυρίου «Εξόρυξη» (Αττική)

Στο ερώτημα αν μπορεί να υπάρξει ένας κόσμος πιο δίκαιος από αυτόν, ο Αριστοφάνης, σατιρίζοντας κάθε ουτοπική ιδέα περί κοινωνικής ανατροπής, απαντάει μ’ ένα ξεκάθαρο «όχι».

Όπως στις Εκκλησιάζουσες και στον Πλούτο του, έτσι και στους Όρνιθες κρύβει -και μαζί αποκαλύπτει-, μέσα στο πιο ευφάνταστο κωμικό πλαίσιο, τη ματαιότητα της αναζήτησης μιας κοινωνίας πραγματικά «ανθρώπινης». Ο Πεισθέταιρος κι ο Ευελπίδης καταλήγουν… στα σύννεφα, προκειμένου να βρουν αυτό που αποζητούν, και ιδρύουν τη «Νεφελοκοκκυγία».

Στη διασκευή της ομάδας «Εξόρυξη» οι δύο αριστοφανικοί ήρωες είναι οικονομικοί μετανάστες που εγκαταλείπουν την κοινωνική ασφυξία της πόλης τους και φτάνουν στη «Νεφελοκολεκτιβία», έναν τόπο φτιαγμένο από ανθρώπους που άφησαν πίσω τους τον παλιό κόσμο για να δημιουργήσουν μια πραγματικά νέα συλλογική οντότητα. Θα πετύχει αυτό;

Θεατρική Ομάδα Εργαζομένων Πανεπιστημίου Πατρών (Αχαΐα)

Μια (μία;) καταπιεσμένη γυναίκα, κλειδωμένη στην κυριολεξία στο σπίτι από τον «σύζυγό» της, ασχολείται με τις καθημερινές δουλειές και απευθύνεται στη νέα ένοικο του απέναντι διαμερίσματος προσπαθώντας να πιάσει κουβέντα… Καλημέρα! Ήρθατε νωρίς σήμερα ε; Είπα μ’ακούτε;… Έχοντας ανάγκη ν’ ανοίξει κάπου την καρδιά της (Με αλλά όταν δεν έχω κάποιον να μιλήσω μού ‘ρχεται να κρεμαστώ), μιλάει. Μιλάει για ό,τι έχει: για τον άντρα της, για τον γιο της, για τον κουνιάδο, τον γείτονα… Γι’ αυτά που θά ‘θελε, γι’ αυτά που πέρασε και που περνάει.

Ένα έργο για τη θέση της γυναίκας στις «μοντέρνες» κοινωνίες, από το σπουδαίο θεατρικό δίδυμο της ιταλικής σκηνής.

Θεατρικό Εργαστήρι Σπάτων «Σκηνοβάτες» (Αττική)

Ο Γιώργος είναι πρώην χρήστης ναρκωτικών, που μετά την απώλεια της κοπέλας του αφηγείται τις μνήμες, τις ενοχές, τις απώλειες και τον αγώνα που έδωσε για να ξαναχτίσει τη ζωή του και να βρει τη θέση του σ’ έναν κόσμο από τον οποίο αισθάνεται ολοένα και πιο αποκομμένος. Παρά τις προσπάθειές του να επανενταχτεί στον κοινωνικό ιστό, τίποτα δεν φαίνεται ικανό να καλύψει το κενό της απουσίας εκείνης με την οποία έκανε τα τελευταία του όνειρα.

Το έργο ξεδιπλώνεται μέσα από παράλληλους μονολόγους επτά προσώπων που μοιράστηκαν στιγμές της ζωής του κεντρικού ήρωα, καταθέτοντας το καθένα τη δική του αλήθεια και αναζητώντας μια «λογική απάντηση» στο γιατί της τραγωδίας που έζησε.

Θεατρική Ομάδα «PROduction PROject» (Αθήνα)

Η Πραξαγόρα ηγείται συμμαχίας Αθηναίων γυναικών που, απογοητευμένες από την ανδροκρατούμενη πολιτική σκηνή της εποχής τους, αποφασίζουν να δράσουν: μεταμφιεσμένες σε άντρες παρεισφρέουν στην Εκκλησία του Δήμου και διεκδικούν την εξουσία της πόλης που υποφέρει από διαφθορά, οικονομική και κοινωνική ανισότητα, πολιτική παρακμή.

Εγκαθιδρύουν, έτσι, ένα ριζοσπαστικό καθεστώς που καταργεί την ατομική ιδιοκτησία και θεσπίζει πλήρη κοινοκτημοσύνη, ακόμη και… ερωτική.

Μία σύγχρονη διασκευή του κλασικού έργου που υπόσχεται να μεταφέρει την ανελέητη σάτιρα του Αριστοφάνη στο σήμερα.

Θεατρική Ομάδα «Prospero» (Θέρμη Θεσσαλονίκης)

Μια ομάδα ηθοποιών επιχειρεί να ανεβάσει, χωρίς προκαθορισμένο κείμενο, ένα δράμα βασισμένο στην ιστορία μιας οικογένειας. Υπό την καθοδήγηση μιας σκηνοθέτριας που απαιτεί απόλυτη ελευθερία ερμηνείας, η παράσταση εξελίσσεται μέσα από συγκρούσεις των ηθοποιών μαζί της αλλά και με τους ίδιους τους τους ρόλους: τα όρια ανάμεσα στα μέλη του θιάσου και στους χαρακτήρες που υποδύονται γίνονται τόσο ασαφή, που οι επινοημένοι χαρακτήρες αποκτούν πραγματική υπόσταση και «επιβάλλονται» στους ηθοποιούς, δημιουργώντας ακραία σύγχυση μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, τέχνης και ζωής.

Ένα ζωντανό παιχνίδι «θεάτρου εν θεάτρω», όπου τίποτε δεν είναι απολύτως βέβαιο.

Σύλλογος Φίλων Θεάτρου Ιεράπετρας (Κρήτη)
Με φόντο την Ελλάδα της δεκαετίας του ’50 που προσπαθεί να συντονιστεί με τη νέα εποχή κουβαλώντας τα τραύματα της Κατοχής και του Εμφυλίου, η Στέλλα, μια νέα γυναίκα διψασμένη για όσα προσφέρει η ζωή, κινείται έξω από τις αποδεκτές νόρμες που απαιτούν από τη γυναίκα τον «καθιερωμένο» της ρόλο. Αυτεξούσια, ακηδεμόνευτη, πληθωρική, ενστικτώδης και μοιραία στο παλκοσένικο και στη ζωή, βρίσκει το ερωτικό της ανάλογο στο πρόσωπο του Μίλτου.

Το ερωτικό πάθος, η ομοιότητα των αδέσμευτων χαρακτήρων και ο ανυποχώρητος δυναμισμός τους (που συγκρούεται με τον συντηρητικό περίγυρο και τις απαιτήσεις του) οδηγούν τις δυο αυτές προσωπικότητες σε σύγκρουση.

Ένα έργο-σταθμός από τον «πατριάρχη» της νεοελληνικής δραματουργίας που γνώρισε διεθνή αναγνώριση μέσω της κινηματογραφικής εκδοχής τού Μιχάλη Κακογιάννη με πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη.

Θεατρική Ομάδα “Ἰᾶσθε θεάτρῳ” (Μολάοι) (Εκτός συναγωνισμού)

Έξι άνθρωποι που πάσχουν από διαφορετικές μορφές TOC (συντομογραφία ίου γαλλικού όρου Trouble Obsessionnel Compulsif, που στα Ελληνικά μεταφράζεται ως Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή) συναντιούνται στην αίθουσα αναμονής ενός διάσημου ψυχίατρου. Καθώς εκείνος αργεί χαρακτηριστικά, οι ασθενείς γνωρίζονται μεταξύ τους και, ο ένας μετά τον άλλον, αρχίζουν να αποκαλύπτουν τις εμμονές, τις φοβίες και τις βαθύτερες αγωνίες τους…

Μια ανθρώπινη κωμωδία που αγγίζει το μέγα θέμα της επικοινωνίας και της συνεύρεσης και φωτίζει με τρυφερότητατις αδυναμίες μας και την ανάγκη μας για αποδοχή.