Μονή Ζωοδόχου Πηγής
Η Ιερά Μονή Ζωόδοχου Πηγής βρίσκεται σε απόσταση 1,3 χιλιομέτρων από το χωριό Καστρί. Κρέμεται στην άκρη του γκρεμού σαν αετοφωλιά, ενώ η θέα προς την κοιλάδα και τα χωριά του βόρειου Ταϋγέτου είναι μοναδική. Η ιστορία της Μονής του Καστρίου ξεκινά τον 17ο αιώνα, όταν οι πρώτοι μοναχοί ανέβηκαν σε αυτή την βραχώδη θέση για να χτίσουν το Καθολικό και τα πρώτα κελιά. Πιθανολογείται ότι η Μονή διαδέχτηκε την μονή του Κάρδατη που βρισκόταν χαμηλότερα, επί της δημοσίας οδού και από την οποία είχε απομείνει μονάχα ο ναός.
Η Μονή της Ζωοδόχου Πηγής είναι φρουριακού ρυθμού. Ένα τείχος περιβάλλει το Καθολικό, (το οποίο είναι μονόκλιτος ναός, αγιογραφημένος με την Βυζαντινή τεχνοτροπία), τα κελιά, τους ξενώνες και τους βοηθητικούς χώρους. Μετά την ίδρυσή της, η Μονή ήταν ανδρική, αλλά εδώ και χρόνια είναι γυναικεία-κοινοβιακή. Στα παλιά χρόνια, διέθετε ένα συνταγολόγιο με συνταγές από θεραπευτικά βότανα.
Στα προεπαναστατικά χρόνια, η Μονή Ζωοδόχου Πηγής διέθετε αξιόλογη κτηματική περιουσία, (ελαιοπερίβολα, αμπελώνες, κ.α.), καθώς και ποίμνια. Κατά την Επανάσταση του 1821, έπαιξε σημαντικό ρόλο στηρίζοντας τους αγωνιστές οικονομικά και επισιτιστικά. Τότε, έγινε και μία σπουδαία ανακαίνισή της από τον ηγούμενο Παγκράτιο Οικονόμου ή Οικονομόπουλο. Η μορφή του ηγούμενου έχει ζωγραφιστεί πάνω στο τέμπλο, στην αριστερή είσοδο του ιερού. Ο ίδιος, μάλιστα, φέρεται ως ιδρυτής και ανακαινιστής μύλων, ελαιοτριβείων, νεροτριβών, εργαστηρίων και άλλων εγκαταστάσεων.
Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και τον ερχομό των προσφύγων, η Μονή διέθεσε όλη την περιουσία της για την αποκατάσταση των ξεριζωμένων Ελλήνων. Οι πρόσφυγες δημιούργησαν κάτω από το Μοναστήρι την κοινότητα της Νέας Λιβερούς, στην οποία, σήμερα, μένουν τρεις ηλικιωμένοι κάτοικοι.
Τέλος, σε περιόδους ανομβρίας ή άλλων προβλημάτων, λιτανευόταν η αγία εικόνα της Παναγίας σε όλη την περιοχή. Λέγεται ότι η εικόνα μεταφέρθηκε εδώ από κάποιον ιεράρχη της Κωνσταντινούπολης, ύστερα από την Άλωση του 1453. Θεωρείται αντίγραφο εικόνας του Ευαγγελιστή Λουκά και είναι θαυματουργή.