Η Χαρούδα είναι ένας μικρός οικισμός 31 κατοίκων, κτισμένος σε υψόμετρο 150 μέτρων. Όταν βρεθείτε εκεί αξίζει να επισκεφθείτε τον ερειπωμένο Παλαιοχριστιανικό ναό του Σωτήρος, καθώς και τον Βυζαντινό ναό του Ταξιάρχη.
Ο ναός χρονολογείται κατά τον 11ο αιώνα και είναι σταυροειδής με τρούλο. Στον τρούλο και στην αψίδα του ιερού σώζονται εντοιχισμένα πιάτα, ενώ στην ανατολική πλευρά υπάρχει ανεστραμμένη ταφική μαρμάρινη πλάκα με δίστιχη αρχαία επιγραφή. Ο ναός είναι κατάκοσμος από Μεταβυζαντινές τοιχογραφίες του 18ου και 19ου αιώνα. Μεγάλου ενδιαφέροντος είναι η απεικόνιση της Παναγίας με τα λυτά μαλλιά, μοιρολογούσα κατά μία άποψη. Στην ανατολική όψη του ναού, ο επισκέπτης μπορεί να δει το επιστύλιο εντοιχισμένο με παράσταση κένταυρου που τοξεύει τετράποδο, ενώ η πόρτα και τα παράθυρα διακοσμούνται με περίτεχνα σκαλισμένα μάρμαρα. Μεγάλοι μονοκόματοι όγκοι ντόπιου μαρμάρου σχηματίζουν τη βασική τοιχοποιία και το δάπεδο του ναού. Τέλος, στον περίβολο, ο τεράστιος βράχος φιλοξενεί στο φυσικό του κοίλωμα μία από τις μεγαλύτερες δεξαμενές βροχόνερου ολόκληρης της Μάνης.
Εάν κάποιος προχωρήσει γύρω στα 2 χιλιόμετρα νότια της Χαρούδας, στη θέση «Γαλούνια» θα συναντήσει την είσοδο του σπηλαίου «Κοραλλίων».
