Ιερά Μονή Φανερωμένης ή Μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου
Η Ιερά Μονή Φανερωμένης βρίσκεται 2 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αναβρυτής. Πρόκειται για ανδρική Μονή η οποία, παλαιότερα είχε δεκαοκτώ μοναχούς, ενώ τώρα λειτουργεί μόλις με έναν. Γιορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου, στα γενέθλια της Παναγίας, και όχι στην Κοίμηση.
Ιδρύθηκε το 1835-1840 στην θέση του παλιού ναού, ο οποίος ήταν, επίσης, αφιερωμένος στην Παναγία, από τον Αρχιμανδρίτη Αθανάσιο Λαδόπουλο, (μετέπειτα κτήτορα και ιερομόναχο της Μονής). Σύμφωνα με την παράδοση, όταν επέστρεφε από τον μύλο, παιδί ακόμη, είδε τα ζώα του να σταματούν μπροστά σε ένα φίδι. Όταν αυτό χάθηκε, είδε σε όραμα την Παναγία η οποία του είπε να σκάψει στον λόφο για να βρει την εικόνα της και στο σημείο αυτό να φτιάξει την εκκλησία. Η εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης απεικονίζει την Κοίμηση της Θεοτόκου και βρέθηκε μέσα σε ένα σπήλαιο, στην θέση «Ασκηταριό». Ο κτίτορας έχτισε τα πρώτα κελιά και τον ναό, ενώ αγόρασε και την περιοχή που βρίσκεται στον περιβάλλοντα χώρο. Το 1907, κτίστηκε η μεγάλη εκκλησία. Το 1943, οι Γερμανοί κατέστρεψαν την Μονή εκτός από τον ναό. Μετά την ανοικοδόμησή της διαθέτει τρία συγκροτήματα αιθουσών και κελιών και επιβλητικό καμπαναριό.
Με απόφαση της Ιεράς Συνόδου, το 1890, η Μονή αναγνωρίστηκε ως ιδιοκτησία του Ιερομόναχου Αθανασίου Λαδόπουλου, ο οποίος και προήχθη στο αξίωμα του Αρχιμανδρίτη. Μετά την κοίμηση του κτίτορα, τον Μάρτιο του 1910, η Μονή περιήλθε στην κυριότητα της Ιεράς Μονής Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων Λακωνίας, συμφωνα με την επιθυμία του, η οποία βρίσκεται κοντά στο χωριό Χρύσαφα του Πάρνωνα, (8 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Σπάρτης).